بیوگرافی
موریس دروون (۲۳ آوریل ۱۹۱۸ – ۱۴ آوریل ۲۰۰۹) رماننویس فرانسوی و عضو آکادمی فرانسه بود که از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۹ به عنوان «دبیر همیشگی» (رئیس) آن خدمت کرد.
دروون در پاریس، فرانسه، زاده شد؛ او پسر مهاجر یهودی-روسی لازار کسِل (۱۸۹۹–۱۹۲۰) بود و در لا کروآ-سن-لوفرو در نورماندی بزرگ...
موریس دروون (۲۳ آوریل ۱۹۱۸ – ۱۴ آوریل ۲۰۰۹) رماننویس فرانسوی و عضو آکادمی فرانسه بود که از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۹ به عنوان «دبیر همیشگی» (رئیس) آن خدمت کرد.
دروون در پاریس، فرانسه، زاده شد؛ او پسر مهاجر یهودی-روسی لازار کسِل (۱۸۹۹–۱۹۲۰) بود و در لا کروآ-سن-لوفرو در نورماندی بزرگ شد و در لیسه میشلِه ونو تحصیل کرد. پدرش در سال ۱۹۲۰ خودکشی کرد و مادرش در سال ۱۹۲۶ دوباره ازدواج کرد؛ موریس سپس نام پدرخواندهاش، وکیل رنه دروون (۱۸۷۴–۱۹۶۱)، را پذیرفت.
او برادرزادهٔ نویسندهٔ ژوزف کسِل بود که با او سرود مقاومت «شانت دِ پارتیزان» را ترجمه کردند؛ این سرود در اصل با موسیقی و شعر (به روسی) توسط آنا مارلی ساخته شده بود. دروون خود عضو مقاومت بود و در سال ۱۹۴۳ به لندن آمد تا در برنامهٔ «شرف و میهن» بیبیسی شرکت کند.
دروون از ۱۸ سالگی برای مجلات ادبی مینوشت. در سپتامبر ۱۹۳۹، هنگامی که برای خدمت نظام فراخوانده شد، مقالهای در پاریس-سوآر با عنوان «بیست سالهام و میروم» نوشت. پس از سقوط فرانسه در ۱۹۴۰، او از خدمت مرخص شد و در منطقهٔ غیراشغالشدهٔ فرانسه ماند و نخستین نمایشنامهاش، Mégarée، در فوریهٔ ۱۹۴۲ در مونتهکارلو اجرا شد. او همان سال برای پیوستن به نیروهای شارل دوگل راهی شد. دروون دستیار ویژهٔ ژنرال فرانسوا دَستیِه دِ لا ویژری شد.
در سال ۱۹۴۸ دروون برای رمانش Les Grandes Familles جایزه گنکور را دریافت کرد و بعدها دو دنباله نیز منتشر ساخت.
دروون در ۸ دسامبر ۱۹۶۶ به کرسی سیام آکادمی فرانسه انتخاب شد و جای ژرژ دوامِل را گرفت. او در سال ۱۹۸۵ به عنوان «دبیر همیشگی» انتخاب شد، اما بهخاطر کهولت سن در اواخر ۱۹۹۹ از این سمت کنارهگیری کرد؛ او با موفقیت پیگیری کرد که هلن کارر دُانسوسه جانشین او شود، که نخستین زن در تصدی این سمت بود، و پس از سال ۲۰۰۰ به عنوان دبیر همیشگی افتخاری شناخته شد. با مرگ هنری ترویات در ۲ مارس ۲۰۰۷، او به عنوان ارشد آکادمی، پیرترین و دارای طولانیترین سابقهٔ عضویت آن شد.
با اینکه نوشتههای پژوهشیاش برای او کرسی آکادمی را فراهم کرد، دروون بیشتر بهخاطر مجموعهای از هفت رمان تاریخی که در دههٔ ۱۹۵۰ تحت عنوان Les Rois maudits («پادشاهان ملعون») منتشر شد، شناخته میشود. این رمانها در سال ۱۹۷۲ برای تلویزیون فرانسه اقتباس شدند و از طریق فروش به خارج مخاطبان بیشتری یافتند، و بار دیگر در ۲۰۰۵ با بازی ژان مورو بازسازی شدند. نویسندهٔ فانتزی جورج آر. آر. مارتین گفته است که این رمانها الهامبخش مجموعهٔ فانتزی او A Song of Ice and Fire بودهاند و دروون را «بهترین رماننویس تاریخی فرانسه پس از الکساندر دوما پدر» خوانده است.
تنها اثر دروون برای کودکان – Tistou les pouces verts – در ۱۹۵۷ منتشر شد و در ۱۹۵۸ (با عنوان انگلیسی Tistou of the Green Thumbs) و ۲۰۱۲ (با عنوان Tistou: The Boy With Green Thumbs) به انگلیسی ترجمه شد.
دروون وزیر امور فرهنگی (۱۹۷۳–۱۹۷۴) در کابینهٔ پییر مسمِر و نمایندهٔ پاریس (۱۹۷۸–۱۹۸۱) بود. او را زن دومش، مادلن ماریناک، که در ۱۹۶۸ با او ازدواج کرده بود، بازمانده است. مادلن دروون در ۲۰۱۶ در سن ۹۱ سالگی درگذشت. دروون نوادهٔ نویسندهٔ برزیلی اودوریکو مندس بود.
نمایش بیشتر
