بیوگرافی
سید علی کویرت (عربی: سيد علي كويرات) بازیگر الجزایری بود، متولد ۳ ژانویه ۱۹۳۳ در الجزایر و درگذشته ۵ آوریل ۲۰۱۵ در همان شهر.
سید علی کویرت کودکی سختی داشت؛ پدرش که راننده تاکسی بود اغلب مست به خانه میآمد و با مادرش خشونت میکرد. یک روز، کودک از شدت خشم،...
سید علی کویرت (عربی: سيد علي كويرات) بازیگر الجزایری بود، متولد ۳ ژانویه ۱۹۳۳ در الجزایر و درگذشته ۵ آوریل ۲۰۱۵ در همان شهر.
سید علی کویرت کودکی سختی داشت؛ پدرش که راننده تاکسی بود اغلب مست به خانه میآمد و با مادرش خشونت میکرد. یک روز، کودک از شدت خشم، چاقویی برداشت و آن را در پشت پدرش فرو کرد. بدینسان خود را در خیابانهای الجزایر یافت؛ ترک تحصیل کرد، از راه دزدیهای جزئی زندگی میکرد و از سن ۹ سالگی به کارهای جزئی مانند واکسی زدن کفش و کار برای ماهیگیران بندر مشغول شد. در ۱۷ سالگی به عنوان دلال فحشا در بندر کار میکرد و چون به شنا علاقه داشت و برای رفتن به موجشکن الجزایر مجبور بود از خیابان راندون عبور کند، یک روز با مصطفی کاتب ملاقات کرد که در دهه ۱۹۵۰ مدیریت یک گروه آماتور تئاتر را در کافه دانیل برعهده داشت و از کنجکاوی به خیابان راندون که کاتب در آن تمرین میکرد رفت. در ۱۹۵۱ همراه گروه «المسرح الجزائري» در برلین بود و سپس در ۱۹۵۲ به پاریس رفت.
در ۱۹۵۴ برای دومین جشنواره جوانان و دانشجویان برای صلح به بخارست رفت. همان سال حرفهای شد و با گروه شهری الجزایر به رهبری محیالدین باشطارزی قرارداد بست. در ۱۹۵۵ اداره نظارت بر قلمرو (DST) اماکن در خیابان راندون را زیر نظر گرفت و همرزمان او را ضبط کرد. او به مارسی رسید و سپس به پاریس رفت، جایی که با محمد بودیا، حاج عمر، میسم، نورالدین بوهیرد دیدار کرد. به گفتهٔ او «کافههای جبهه آزادیبخش را داشتیم و آهنگ Min Djibalina را میخواندیم.»
مصطفی کاتب در ۱۹۵۸ مأمور شد تا یک گروه هنری برای حمل پرچم مبارزهٔ استقلال الجزایر تشکیل دهد؛ سید علی کویرت به تونس پیوست و به گروه معروف به گروه تئاتر FLN ملحق شد که از دو مجموعهٔ نمایشی و ترانهای تشکیل شده بود و حدود ۳۵ بازیگر، خواننده، موسیقیدان، رقصنده و تکنسین را در بر میگرفت. تا ۱۹۶۲ پنج اجرا در تونس، سن پترزبورگ و مسکو و همچنین در مراکش، لیبی و عراق اجرا شد.
پس از استقلال، او در تئاتر ملی تازهتأسیس الجزایر (TNA) حضور داشت و از سال ۱۹۶۳ کارنامه سینمایی درخشانی را آغاز کرد. نخستین نقش او روی صفحه در اقتباس تلویزیونی مصطفی بادی از نمایش Les Enfants de la Casbah اثر عبدالحمید رئیس (۱۹۶۳) بود. او با فیلم L'Opium et le Bâton (۱۹۷۰) ساختهٔ احمد راشدی واقعاً مطرح شد و پس از آن در فیلمهای بسیاری از جمله The Return of the Prodigal Son (۱۹۷۶) اثر یوسف شاهین، Bloody Fates (۱۹۸۰) از خیرى بیشارا و L'Empire des Rêves از ژان-پیر لدّو حضور یافت که بابت آن در سال ۱۹۸۵ جایزهٔ بهترین بازیگر جشنواره بینالمللی فیلم دمشق را کسب کرد.
سید علی کویرت زودهنگام در ۱۹۸۷ از تئاتر ملی الجزایر (TNA) بازنشسته شد. او بعدها دوباره به صحنه بازگشت، از جمله در نمایش Les Bas-Fonds (Ed-Dahaliz) از ماکسیم گورکی با کارگردانی عبدالقادر علولا (۱۹۸۲)، مرگ فروشنده اثر آرتور میلر با کارگردانی فوزیه آیت الحاج (۱۹۸۷) و در احیای El Bouaboune (Les Concierges) اثر رویشاد (۱۹۹۱). در ۱۹۹۲ در La Famille Ramdam (۱۹۹۰)، یک سیتکام پخششده از کانال M6، بازی کرد. او در طول دوران حرفهای خود در حدود ۴۰ فیلم و فیلم تلویزیونی بازی کرد و تا اواخر دههٔ ۲۰۱۰ فعال ماند.
سید علی کویرت که از دیابت رنج میبرد، در ۵ آوریل ۲۰۱۵ در الجزایر درگذشت و در سن ۸۲ سالگی به خاک سپرده شد. او در قبرستان سیدی امبارک (وادی رومانه) در الجزایر دفن شده است.
نمایش بیشتر
