فیلم Manchester by the Sea 2016

این فیلم را به خاطر امتیاز بالایش تماشا کردم، اما متوجه شدم که فیلم بسیار طولانی است و شاید باید به ۹۰ دقیقه یا کمتر ویرایش می‌شد. معمولاً به نسخه‌های طولانی فیلم‌ها تمایل دارم چون دوست دارم به شخصیت‌ها بیشتر بپردازم و معمولاً دوست ندارم فیلم خیلی سریع به پایان برسد. این بار اما تماشای فیلم به جای سرگرمی، بیشتر شبیه یک کار طاقت‌فرسا بود....

این فیلم را به خاطر امتیاز بالایش تماشا کردم، اما متوجه شدم که فیلم بسیار طولانی است و شاید باید به ۹۰ دقیقه یا کمتر ویرایش می‌شد. معمولاً به نسخه‌های طولانی فیلم‌ها تمایل دارم چون دوست دارم به شخصیت‌ها بیشتر بپردازم و معمولاً دوست ندارم فیلم خیلی سریع به پایان برسد. این بار اما تماشای فیلم به جای سرگرمی، بیشتر شبیه یک کار طاقت‌فرسا بود. بازی بازیگران برایم چیز خاصی نبود و داستان نیز جذابیت کافی نداشت. در مجموع، فیلم بسیار کسل‌کننده‌ای بود و اگر بخواهم امتیاز دهم، به آن ۱ از ۱۰ می‌دهم. با این حال، تا پایان فیلم ماندگار شدم و بهترین تلاشم را کردم، اما این فیلم مناسب من نبود. این فیلم سومین اثر کارگردان آمریکایی کنت لوناگان است که پس از توقف‌های سختی که به خاطر فیلم ناموفق «مارگارت» (۲۰۱۱) داشت، ساخته شده است. «منچستر بای د سی» به عنوان یک بازگشت قوی شناخته می‌شود و می‌توان گفت که این فیلم در مواجهه با غم و گناه غیرقابل تسکین، بسیار عالی است. لی چندلر (با بازی افلک)، نظافتچی یک ساختمان در بوستون است. او نوعی شخصیت خموش و دور از جامعه است که خود را از دیگران دور نگه می‌دارد و گاهی برای تخلیه خشم خود به دعوا می‌افتد. در این فیلم، داستان غم‌انگیز او به تدریج نمایان می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه به این وضعیت کنونی رسیده است. خبر مرگ برادرش جو (چندلر) به خاطر حمله قلبی ناگهانی او را به زادگاهش، منچستر بای د سی برمی‌گرداند. فیلم با فلش‌بک‌هایی به یادآوری‌های لی می‌پردازد که در آن اسرار پنهانی او فاش می‌شود. در وصیت‌نامه جو، لی به عنوان قیم پسرش، پاتریک ۱۶ ساله (هدجز) معرفی می‌شود. این موضوع باعث می‌شود لی با چالش‌هایی مواجه شود و رابطه‌ای میان او و پاتریک شکل بگیرد که به بررسی غم پنهان پاتریک نسبت به مرگ پدرش و تلاش لی برای بازگشت به زندگی عادی می‌پردازد. در یک صحنه کلیدی، زمانی که همسر سابق لی، رندی (ویلیامز) از او طلب بخشش و آشتی می‌کند، احساسات عمیق‌تری در داستان شکل می‌گیرد. کسی افلک در این فیلم به خوبی نقش لی را ایفا می‌کند و بازی او به طرز شگفت‌انگیزی تأثیرگذار است. میشل ویلیامز در نقش کوچکی ظاهر می‌شود اما توانایی‌هایش در یک صحنه او را به یک شخصیت قابل توجه تبدیل می‌کند. فیلم به خوبی روایت می‌شود و کارگردانی و عکاسی آن نیز فوق‌العاده است. در نهایت، این فیلم یکی از درام‌های خوب سال است که ارزش تماشا دارد و قطعاً شایسته جوایز اسکار است.