انیمیشن Ice Age: The Meltdown 2006

به اندازه قسمت اول خوب است. واقعاً خنده‌دار است. همه این فیلم‌ها خوب هستند و کار سختی است. حالا دوستان قدیمی‌مان، ماموت "منی"، تنبل "سید"، دندان‌تیغی "دیگو" و موش‌خرمایی "اسکرَت"، متوجه می‌شوند که روزهای بی‌خیالی‌شان در میان برف و یخ به پایان نزدیک می‌شود... اوضاع به وضوح در حال ذوب شدن است و آنها نتیجه می‌گیرند که رفتن به ارتفاعات بالاتر گزینه خوبی است قبل از...

به اندازه قسمت اول خوب است. واقعاً خنده‌دار است. همه این فیلم‌ها خوب هستند و کار سختی است. حالا دوستان قدیمی‌مان، ماموت "منی"، تنبل "سید"، دندان‌تیغی "دیگو" و موش‌خرمایی "اسکرَت"، متوجه می‌شوند که روزهای بی‌خیالی‌شان در میان برف و یخ به پایان نزدیک می‌شود... اوضاع به وضوح در حال ذوب شدن است و آنها نتیجه می‌گیرند که رفتن به ارتفاعات بالاتر گزینه خوبی است قبل از اینکه نیاز به چکمه‌های بارانی پیدا کنند. سفرشان به سوی خشکی فرصتی طولانی‌مدت برای "منی" فراهم می‌کند تا با "الی" – یک دختر ماموت که بلافاصله از او خوشش نمی‌آید – آشنا شود. به نوعی او فکر می‌کند که "منی" یک اوپسوم است! به وضوح در بین دندان‌ها، تیزترین نیست، اما ما حالا به سمت یک سری ماجراجویی‌های شاد و قابل پیش‌بینی با دوستان جدید و آزاردهنده‌مان "کراش" و "ادی" می‌رویم تا اوضاع را کمی جالب‌تر کنیم و به طور کلی همه را عصبی کنیم. متأسفانه، این دو نفر بعد از مدتی شروع به آزار من هم کردند و داستان واقعاً در حفظ نوعی داستان‌گویی شیطنت‌آمیز که در فیلم اول وجود داشت، دچار مشکل می‌شود. صحنه‌های سرگرم‌کننده‌ای با گروهی از زاغ‌ها وجود دارد، در حالی که حرکات آکروباتیک "اسکرَت" و بلوطش هنوز هم می‌توانند لبخند به لب بیاورند، اما به نظر می‌رسد این یک فرانچایز نیست که به راحتی بتواند تکامل یابد. فیلم "عصر یخ" (2002) بسیار مستقل بود؛ این یکی بر روی شخصیت‌ها بنا می‌شود و شخصیت‌های جدیدی معرفی می‌کند، اما متأسفانه داستان اصلی به همان خوبی نیست. هنوز هم نمونه‌ای قابل تماشا از هنر انیماتورهاست و فیلمنامه به اندازه کافی جذابیت دارد تا افراد با هر سنی را برای نود دقیقه نسبتاً خوب تماشا کند، هرچند ممکن است به یادماندنی نباشد، اما سرگرمی ماقبل تاریخ خوبی است.