فیلم Confirmation 2016

ادعاها، تکذیب‌ها و پرس‌وجوی احمقانه این یک فیلم تلویزیونی است؛ یک تریلر-درام سیاسی از کارگردان «Dope». فیلم از رویداد واقعی سال ۱۹۹۱ الهام گرفته: زمانی که رئیس‌جمهور بوش قاضی کلارنس توماس را برای کرسی دیوان عالی معرفی کرد. سپس یکی از کارکنان پیشین، آنیتا هیل، اعلام کرد که توماس در زمان کارش او را آزار جنسی داده و این ادعا منجر به برگزاری جلسهٔ پرس‌وجو پیش...

ادعاها، تکذیب‌ها و پرس‌وجوی احمقانه این یک فیلم تلویزیونی است؛ یک تریلر-درام سیاسی از کارگردان «Dope». فیلم از رویداد واقعی سال ۱۹۹۱ الهام گرفته: زمانی که رئیس‌جمهور بوش قاضی کلارنس توماس را برای کرسی دیوان عالی معرفی کرد. سپس یکی از کارکنان پیشین، آنیتا هیل، اعلام کرد که توماس در زمان کارش او را آزار جنسی داده و این ادعا منجر به برگزاری جلسهٔ پرس‌وجو پیش از اتخاذ تصمیم نهایی دربارهٔ پست جدید شد. دو طرف درگیر می‌شوند؛ اما او تقریباً تنها در برابر تیم حمایتی رئیس‌جمهور قرار دارد. ادامهٔ فیلم نشان می‌دهد جلسه چگونه به پایان می‌رسد و چه کسی پیروز می‌شود. بازیگران خوبی دارد، اما کری واشینگتن بود که فیلم را می‌درخشاند. اجرای او مرا به یاد جولین مور در نقش سارا پیلین در «Game Change» انداخت—نقشی که برایش امی آورد—و فکر می‌کنم کری واشینگتن هم شانس مشابهی دارد. اما جز او، داستان چندان قوی نیست. آغاز فیلم بسیار خوب است، بخش میانی قوی عمل می‌کند، اما پردهٔ پایانی خیلی زود جذابیتش را از دست می‌دهد. فیلم حول یک ادعا و تکذیب پیوسته می‌چرخد و آن پیچش یا دیالوگ‌های قدرتمندی که انتظار داشتم رخ نمی‌دهد. با این حال، فیلم خوش‌ساخت است. علت ظاهری بی‌طرفی فیلم شاید نتیجهٔ واقعی محاکمه باشد؛ بنابراین سازندگان در طول روایت محتوا را متعادل نگه داشته‌اند. با این حال به‌عنوان بیننده می‌توانیم احساسات گناه را در چهرهٔ متهم بخوانیم؛ به این ترتیب فیلم به‌طور خاموش حکم خود را دربارۀ ماجرا صادر می‌کند، صرف‌نظر از نتیجهٔ واقعی. این از جملهٔ بهترین فیلم‌های تلویزیونی است، اما به‌خاطر پایان‌بندی ضعیف، برخی مخاطبان ناراضی‌اند. با این وجود، اگر به سیاست علاقه‌مندید، دیدن آن خالی از لطف نیست؛ هم زشتی و هم مضحک بودن سیاست را نشان می‌دهد. امتیاز: ۷/۱۰